آب مروارید
الهه آذری
علمی
نظر : 0
آب مروارید نواحی کدر شده ای است که روی عدسی چشم شما تشکیل می شود. آب مروارید مرتبط با سن شایع ترین نوع آن است. علائم آن شامل تاری دید و خیره شدن به نور است. جراحی آب مروارید، عدسی کدر شده شما را خارج کرده و آن را با یک عدسی مصنوعی شفاف به نام IOL جایگزین می کند. ارائه دهندگان خدمات درمانی زمانی جراحی را توصیه می کنند که علائم آب مروارید در زندگی روزمره شما اختلال ایجاد کند.
آب مروارید چیست؟
آب مروارید نواحی کدر و مات هستند که روی عدسی چشم شما تشکیل می شوند. عدسی چشم شما ساختاری شفاف و انعطاف پذیر دارد که عمدتاً از پروتئین (کریستالین) ساخته شده است. با افزایش سن، پروتئین های موجود در عدسی تجزیه می شوند و لکه های کدری ایجاد می کنند که بر بینایی شما تأثیر می گذارند. ممکن است احساس کنید که انگار از پشت یک پنجره کثیف به دنیا نگاه می کنید. با گذشت زمان، بینایی شما بدتر می شود. ممکن است انجام کارهای روزمره برای شما دشوار باشد. ارائه دهندگان خدمات درمانی، آب مروارید را بخش اجتناب ناپذیر پیری می دانند و آب مروارید مرتبط با سن شایع ترین شکل این بیماری است. اما شما مجبور نیستید با کاهش بینایی زندگی کنید. چشم پزشکان می توانند با جراحی، آب مروارید را برداشته و بینایی شما را بازیابی کنند.
انواع آب مروارید
انواع مختلفی از آب مروارید وجود دارد. این مقاله بر آب مروارید مرتبط با سن تمرکز دارد. سایر انواع آب مروارید عبارتند از:
- آب مروارید کودکان. آب مروارید کودکان بر نوزادان و کودکان تأثیر می گذارد. نوزادان ممکن است با آب مروارید (مادرزادی) متولد شوند، یا آب مروارید ممکن است مدتی پس از تولد ایجاد شود. آب مروارید کودکان معمولاً در خانواده ها ارثی است، اما می تواند به دلیل آسیب های چشمی یا سایر بیماری های چشمی نیز اتفاق بیفتد. نوزادان و کودکانی که آب مروارید کودکان دارند، برای جلوگیری از مشکلاتی مانند آمبلیوپی (تنبلی چشم) نیاز به درمان سریع دارند.
- آب مروارید تروماتیک. این آب مروارید زمانی ایجاد می شود که چیزی به چشم شما آسیب برساند. درمان این نوع پیچیده تر است زیرا ساختارهای اطراف عدسی نیز ممکن است نیاز به ترمیم داشته باشند.
- آب مروارید ثانویه. اینها لکه های کدری هستند که روی کپسول عدسی یا غشایی که عدسی شما را می پوشاند، تشکیل می شوند. اصطلاح دیگر برای این بیماری، کدورت کپسول خلفی است. این یک عارضه رایج اما به راحتی قابل درمان جراحی آب مروارید است.
انواع آب مروارید مرتبط با سن
انواع مختلفی از آب مروارید مرتبط با سن وجود دارد. نام آنها به محل قرارگیری آنها در عدسی چشم شما اشاره دارد. برای درک این انواع، بهتر است کمی در مورد آناتومی عدسی چشم خود بیاموزید. عدسی چشم شما از چند لایه تشکیل شده است. می توانید آنها را مانند لایه های یک سیب در نظر بگیرید:
- هسته در مرکز عدسی چشم شما قرار دارد. مانند هسته سیب است.
- قشر، لایه ای است که هسته را احاطه کرده است. مانند میوه ای است که می خورید و هسته را احاطه کرده است.
- کپسول عدسی، غشای نازکی است که قشر چشم را می پوشاند. از نظر فنی، بخشی از خود عدسی نیست، بلکه مانند یک پوست محکم است که عدسی را می پوشاند و از آن محافظت می کند. کپسول عدسی کمی شبیه پوست سیب است.
چشم پزشکان آب مروارید را بر اساس محل تشکیل آن در عدسی چشم طبقه بندی میکنند. اغلب، افراد به طور همزمان بیش از یک نوع آب مروارید دارند. به این دلیل است که تشکیل لکه های کدر در چندین ناحیه از عدسی چشم رایج است. سه نوع رایج آب مروارید مرتبط با سن عبارتند از:
- آب مروارید اسکلروتیک هسته ای، که در هسته تشکیل می شود.
- آب مروارید قشری، که در قشر چشم تشکیل می شود.
- آب مروارید زیر کپسولی خلفی، که در قشر خلفی تشکیل می شود. "خلفی" در این زمینه به معنای "پشت" عدسی شماست. این بخشی است که به شبکیه شما نزدیک تر است (که پشت عدسی شما قرار دارد). "زیر کپسولی" به این معنی است که آب مروارید در لبه بیرونی قشر، درست زیر کپسول عدسی تشکیل می شود.
آب مروارید معمولاً از چه سنی شروع می شود؟
پروتئین های عدسی چشم شما از حدود ۴۰ سالگی شروع به تجزیه می کنند. اما معمولاً تا ۶۰ سالگی یا بعد از آن متوجه علائم نمی شوید. برخی از بیماری های خاص، مانند دیابت، ممکن است باعث شوند که علائم زودتر ظاهر شوند.
آب مروارید چقدر شایع است؟
آب مروارید در ایالات متحده و در سطح جهان بسیار رایج است. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، حدود ۱۷٪ از مردم در سراسر جهان آب مرواریدی دارند که باعث ایجاد مشکل در بینایی آنها می شود. با این حال، شیوع آن در کشور و منطقه بسیار متفاوت است. شیوع آن در کشورهای با درآمد متوسط و کم که در آنها افراد اغلب عوامل خطر بیشتری دارند و دسترسی محدودتری به درمان آب مروارید دارند، بیشتر است. در ایالات متحده، تقریباً از هر ۵ نفر ۶۵ تا ۷۴ ساله، ۱ نفر آب مرواریدی دارد که بر بینایی آنها تأثیر می گذارد. بیش از ۵۰٪ از افراد بالای ۸۰ سال یا آب مروارید دارند یا برای برداشتن آن جراحی انجام داده اند.
علائم آب مروارید چیست؟ علائم آب مروارید عبارتند از:
- دید ابری، تار، مه آلود یا لایه لایه.
- تغییر در نحوه دیدن رنگ (رنگ ها ممکن است محو یا به وضوح دیده نشوند).
- حساسیت به نور شدید خورشید، چراغ های جلو یا لامپ ها.
- خیرگی، از جمله هاله یا رگه هایی که در اطراف چراغ ها تشکیل می شوند.
- مشکل در دیدن در شب.
- تغییر در نمره بینایی، از جمله نزدیک بینی که بدتر می شود.
- نیاز به نور روشن تر برای مطالعه.
- دوبینی.
آیا آب مروارید دردناک است؟
آب مروارید معمولاً درد ندارد. اما می تواند با حساس تر کردن چشمان شما به نور، باعث ناراحتی شود.
چه چیزی باعث آب مروارید می شود؟
علت اصلی آب مروارید، تجزیه تدریجی پروتئین ها در عدسی چشم شماست. با این حال، برخی عوامل ژنتیکی و محیطی می توانند خطر ابتلا به آب مروارید یا ابتلا به آن را در سنین پایین تر در مقایسه با سایر عوامل افزایش دهند.
عوامل خطر آب مروارید چیست؟
عوامل خطر تشکیل آب مروارید در سه گروه اصلی قرار می گیرند: محیطی، پزشکی و ژنتیکی.
عوامل خطر محیطی
عوامل خطر محیطی، عواملی هستند که در دنیای اطراف خود با آنها مواجه می شوید. آنها گاهی اوقات مواد سمی هستند که استنشاق می کنید یا می خورید. عوامل محیطی مضر هستند زیرا میزان رادیکال های آزاد را در بدن شما افزایش می دهند. اینها مولکول های ناپایداری هستند که به سلول های سالم آسیب می رسانند. رادیکال های آزاد، با آسیب رساندن به سلول های عدسی چشم شما، می توانند منجر به تشکیل آب مروارید شوند.
عوامل خطر محیطی عبارتند از:
- سموم موجود در هوا.
- دود تنباکو.
- الکل. مواد شیمیایی صنعتی.
آفت کش ها.
قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور فرابنفش خورشید.
سابقه پرتودرمانی در قسمت فوقانی بدن.
محدود کردن مواجهه با عوامل محیطی ممکن است تشکیل آب مروارید را کند کند. محققان همچنان در حال بررسی نقش دقیق اقدامات پیشگیرانه هستند.
عوامل خطر پزشکی میتوانند خطر ابتلا به آب مروارید را افزایش دهند عبارتند از:
- ابتلا به دیابت یا قند خون بالا.
- انجام برخی جراحی های چشم، مانند گلوکوم.
- استفاده از کورتیکواستروئیدها برای درمان برخی از بیماری های پزشکی (مانند آرتریت روماتوئید).
- داشتن برخی از بیماری های چشمی، مانند رنگدانه شبکیه یا التهاب عنبیه.
عوامل خطر ژنتیکی
سابقه خانوادگی آب مروارید خطر ابتلا به آن را افزایش می دهد. برخی جهش های ژنتیکی منجر به آب مروارید مادرزادی (در بدو تولد) می شوند. در مورد آب مروارید مرتبط با سن، جهش های ژنتیکی ممکن است عدسی چشم شما را در برابر آسیب ناشی از عوامل خطر محیطی آسیب پذیرتر کنند. محققان همچنان به بررسی این ارتباطات ادامه می دهند. بنابراین، اگرچه نمی توانید خطر ژنتیکی خود را تغییر دهید، اما دانستن سابقه خانوادگی و به اشتراک گذاشتن آن با پزشک مفید است.
آب مروارید چگونه تشخیص داده می شود؟
چشم پزشکان و بینایی سنج ها آب مروارید را از طریق معاینه جامع چشم تشخیص می دهند. پزشک شما چشمان شما را از نزدیک معاینه می کند تا علائم آب مروارید را پیدا کند و شدت آنها را ارزیابی کند. پزشک همچنین در مورد بینایی، سابقه پزشکی و اینکه آیا به دلیل عدم توانایی در دیدن به خوبی گذشته، در انجام کارهای روزمره مشکل دارید یا خیر، از شما سوال خواهد کرد.
آزمایش های خاصی که ممکن است انجام دهید عبارتند از:
- معاینه با لامپ شکافی.
آزمایش حدت بینایی.
بهترین راه برای درمان آب مروارید چیست؟
جراحی آب مروارید تنها راه برای برداشتن آب مروارید و بازیابی بینایی واضح شماست. در طول جراحی آب مروارید، چشم پزشک عدسی طبیعی کدر شده شما را خارج کرده و آن را با یک لنز داخل چشمی (IOL) جایگزین می کند. IOL یک لنز مصنوعی است که به طور دائم در چشم شما باقی می ماند. گزینه های مختلف زیادی برای IOL وجود دارد که پزشک شما می تواند با شما در مورد آنها صحبت کند. مزیت اصلی IOL این است که شفاف است - مانند لنز طبیعی شما. مزیت دیگر این است که می تواند عیوب انکساری را اصلاح کند و به شما این امکان را می دهد که بعد از عمل جراحی کمتر به عینک یا لنز تماسی متکی باشید.
آیا جراحی آب مروارید ایمن است؟
جراحی آب مروارید یکی از ایمن ترین و رایج ترین جراحی های انجام شده است. اکثر افراد هیچ عارضه جدی ندارند. اما مهم است که از تمام خطرات احتمالی، از جمله جدا شدن شبکیه و عفونت، آگاه باشید. برخی بیماری های چشمی یا شرایط پزشکی زمینه ای می توانند خطر عوارض را افزایش دهند. بنابراین، باید قبل از جراحی با پزشک خود در مورد سطح خطر فردی خود صحبت کنید. همچنین، بپرسید که چگونه می توانند هرگونه مشکل احتمالی که ممکن است رخ دهد را درمان کنند.
بهبودی پس از جراحی آب مروارید
ممکن است بعد از جراحی درد و ناراحتی خفیفی داشته باشید. پزشک شما می تواند برای یک یا دو روز اول مسکن به شما بدهد. بهبودی کامل چهار تا هشت هفته طول می کشد. اما باید خیلی زودتر متوجه بهبود بینایی خود شوید. پزشک شما به شما خواهد گفت که چه زمانی برای بازگشت به فعالیت های معمول خود بی خطر است.
اگر آب مروارید داشته باشم چه انتظاری باید داشته باشم؟
چشم پزشک یا متخصص بینایی سنجی بهترین فردی است که می توانید در مورد چشم انداز خود از او سوال کنید. آنها چشمان شما و شدت هرگونه آب مرواریدی که دارید را معاینه می کنند. اوایل، ممکن است نیازی به جراحی نداشته باشید. تغییرات بینایی شما ممکن است خفیف باشد. اما آب مروارید می تواند به مرور زمان پیشرفت کند و علائم قابل توجهی ایجاد کند. اگر علائم شما شروع به تداخل با زندگی روزمره شما کند، پزشک شما ممکن است جراحی را توصیه کند تا به شما کمک کند با خیال راحت به کارهای معمول خود بپردازید.
آیا می توانم از آب مروارید جلوگیری کنم؟
ایجاد آب مروارید بخش معمولی از پیری است. با این حال، می توانید چند قدم برای محافظت از سلامت چشم خود بردارید و به طور بالقوه روند آن را کند کنید:
- سیگار نکشید. دود دخانیات خطر ابتلا به آب مروارید را افزایش می دهد. اگر در حال حاضر سیگار می کشید، از یک پزشک متخصص بخواهید منابعی را برای کمک به ترک آن در اختیار شما قرار دهد.
- از چشمان خود در برابر آفتاب محافظت کنید. از عینک آفتابی یا عینک با پوشش ضد اشعه ماوراء بنفش استفاده کنید. کلاه لبه دار نیز میتواند کمک کند.
- مراقبت منظم از چشم داشته باشید. از پزشک خود بپرسید که چند وقت یکبار باید برای معاینه مراجعه کنید. حتماً به قرارهای ملاقات خود پایبند باشید و هرگونه علائم جدید یا تغییر یافته را به پزشک خود اطلاع دهید.
چگونه می توانم از خودم مراقبت کنم؟
اگر آب مروارید دارید، کارهای زیادی می توانید برای مراقبت از خودتان انجام دهید. نکات عبارتند از:
- استفاده از عینک آفتابی پلاریزه برای کاهش تابش خیرهکننده در نور شدید خورشید.
استفاده از ذره بین برای کمک به مطالعه.
اضافه کردن لامپ های پرنورتر به چراغ هایتان برای کمک به بهتر دیدن هنگام مطالعه.
سعی کنید در صورت اذیت شدن یا ایجاد تابش خیره کننده در شب، از رانندگی خودداری کنید.
مراجعه به چشم پزشک طبق برنامه ای که ارائه می دهند و به روزرسانی نسخه عینک در صورت نیاز.
مدیریت هرگونه بیماری زمینه ای، مانند دیابت.
چه زمانی باید به چشم پزشک مراجعه کنم؟
اگر علائم آب مروارید دارید یا متوجه هرگونه تغییری در بینایی خود شدید، با پزشک خود تماس بگیرید. مسائلی مانند تاری دید می تواند نشان دهنده بسیاری از مشکلات بالقوه چشمی، جدا از آب مروارید، باشد. بنابراین، مراجعه به پزشک و اطلاع از علت علائم شما مهم است تا بتوانید درمان مناسب را دریافت کنید.
چه زمانی باید به اورژانس مراجعه کنم؟
اگر علائم جداشدگی شبکیه را دارید، فوراً به اورژانس مراجعه کنید. این یک عارضه نادر اما جدی جراحی آب مروارید است که حدود ۱ نفر از هر ۱۰۰ نفر را تحت تأثیر قرار می دهد. علائم هشدار دهنده عبارتند از:
- شروع ناگهانی مگس پران و جرقه های نورانی.
- جرقه های نورانی که با چشمان باز یا بسته متوجه می شوید.
- سایه یا پرده ای که در خط دید شما پخش می شود.
برخی از سوالاتی که ممکن است بخواهید از چشم پزشک خود بپرسید عبارتند از:
- آیا علائم آب مروارید دارم؟
- آب مروارید چقدر شدید است؟
- نوع آنها چیست و در کجای عدسی من قرار دارند؟
- آیا هر دو چشم من تحت تأثیر قرار گرفته اند؟
- فکر میکنید چه زمانی ممکن است به جراحی نیاز داشته باشم؟
- خطرات جراحی برای من چیست؟
- چه نوع لنز داخل چشمی برای من بهتر است؟
- برای بهتر دیدن تا زمان جراحی چه کاری می توانم انجام دهم؟
- چه تغییراتی در سبک زندگی باید ایجاد کنم؟
نظرات